سناریوهای مطرح رژیم صهیونیستی در قبال مذاکرات هسته ای ج.ا.ایران

چکیده:

«مرکز بررسی های امنیت ملی» رژیم صهیونیستی «سناریوهای پنج گانه» به این شرح منتشر کرده است:

سناریوی اول: به نتیجه رسیدن مذاکرات؛

سناریوی دوم: به نتیجه نرسیدن مذاکرات در این مقطع و ادامه یافتن آن؛

سناریوی سوم: به نتیجه نرسیدن مذاکرات و خروج ج.ا.ایران از فرایند مذاکرات (ضمن حفظ ارتباط خود با آژانس و ادامه فعالیت هسته ای به شکل چراغ خاموش)؛  

سناریوی چهارم: توافق ج.ا.ایران و غرب و افزایش روابط طرفین و ادامه فعالیت هسته ای به شکل پنهانی؛

سناریوی پنجم: حصول توافق و اجرای کامل تعهدات از سوی ج.ا.ایران و غرب که در این صورت ج.ا.ایران پس از کسب اعتماد جهانی و تقویت ساختارها (به دلیل رفع تحریم ها)، در پایان بازه زمانی تعیین شده به شکل قوی تر به فعالیت هسته ای خود ادامه خواهد داد.

به نظر می رسد که توافق با ج.ا.ایران حاصل خواهد شد، اما غرب باید بر روی این موضوعات پا فشاری کند:

  1. استمرار نظام تحریم ها (نتانیاهو بارها تعجب خود از کوتاه آمدن غرب در رفع تحریم ها علیه ایران را بیان داشته و معتقد است که سلاح تحریم ایران را مجبور به حضور در پای میز مذاکره کرده و غرب نباید به هیچ وجه این سلاح را کنار بگذارد)؛
  2. هشدار جدی و شفاف به طرف ایرانی برای آمادگی مقابله (نظامی) با هر گونه انحراف از تعهدات؛  
  3. کسب اطمینان کامل از عدم توسعه هسته ای نظامی ایران.

مسئولان رژیم سه احتمال را متصور هستند:

  1. انصراف ج.ا.ایران از ادامه رویکرد نظامی در فعالیت های هسته ای خود؛
  2. پذیرش کامل تعهدات از سوی ج.ا.ایران و اجرای دقیق آن و همزمان تقویت زیر ساخت های خود و حرکت مجدد به سمت رویکرد نظامی در فعالیت هسته ای (پس از بازه زمانی تعیین شده)؛
  3. پذیرش اولیه توافق و انصراف در میانه راه (پس از اطمینان یافتن از ایجاد توانمندی در خود و وارد کردن شرکت های چند ملیتی برای سرمایه گذاری های کلان در ایران و گره زدن منافع آنان به امنیت خود).

مسئولان رژیم صهیونیستی معتقدند که ج.ا.ایران گزینه سوم را انتخاب خواهد کرد، در حالی که اوباما معتقد به اجرای گزینه اول از سوی ج.ا.ایران است.

در صورت اجرای هر سناریو احتمالی از سوی ج.ا.ایران، رژیم صهیونیستی نیز تلاش می کند تا با «کارت» ایران بازی کند. مهم ترین تلاش رژیم در اولویت نخست عدم توفیق ج.ا.ایران در مذاکرات است و در صورت موفقیت ایران، مسئولان رژیم گزینه های دیگری برای مقابله در نظر دارند که جدی ترین آن، ایجاد «همگرایی» در میان کشورهای منطقه (عرب و مسلمان) علیه ج.ا.ایران و توسعه روابط رژیم با این کشورها و شکستن تابوی روابط رژیم صهیونیستی با اعراب و مسلمانان می باشد. از این رو، دقت کامل در اتخاذ هر رویکردی از سوی ج.ا.ایران در قبال تحولات منطقه امری حیاتی و ضروری است. برای مثال، دقت و مراقبت هر چه بیشتر در نوع مواجهه با عربستان و سوق نیافتن این کشور در نزدیکی بیشتر به رژیم صهیونیستی و شکسته شدن حرمت و قبح روابط با رژیم صهیونیستی است. همچنین، در نوع و وزن حمایت از «حوثی» ها نیز باید دقت بیشتری کرد و تمام اهداف و منافع آنها را با منافع ج.ا.ایران گره نزد، زیرا حوثی ها به دلایل تاریخی با عربستان دچار مشکل هستند و ج.ا.ایران باید هوشیاری بیشتری در نوع حمایت از این جریان به خرج دهد. ج.ا.ایران می تواند به گونه ای که موجبات جری تر شدن سعودی ها فراهم نگردد به حمایت خود از حوثی ها ادامه دهد.

موضوع مهم دیگر، ایجاد چالش در روابط رژیم صهیونیستی و آمریکا در خلال مذاکرات بود که حفره ها و شکاف های این روابط را بیش از همیشه آشکار ساخت. به صورت تاریخی، آمریکا تعلق خاطر کمتری (نسبت به اروپاییان) به رژیم صهیونیستی دارد و رویکرد اوباما در قبال این رژیم به گونه ای آشکار متفاوت با دیگر رؤسای جمهور این کشور بوده است. مذاکرات، به صورت آشکاری خط بطلانی بود بر تصور و باور اقتدار و نفوذ کامل لابی صهیونیستی بر ساختار سیاسی آمریکا. واکنش مسئولان رژیم به خوبی بیان گر این واقعیت است که رفتار اوباما به هیچ وجه انتظار آنان از آمریکا را برآورده نکرده است و در تاریخ آمریکا این مقدار شکاف بین مسئولان رژیم صهیونیستی و آمریکا مشاهده نشده است و نمونه بارز آن، کشمکش بسیار بر سر سخنرانی نتانیاهو در کنگره آمریکا بود. به تازگی نیز اوباما بیان کرده که تا پایان مذاکرات، ملاقاتی با نتانیاهو نخواهد داشت و این رفتار هیئت حاکمه آمریکا نشانه هایی از این شکاف است. آنچه مسلم است، مهم ترین دستاورد ج.ا.ایران در مذاکرات، شکسته شدن فضای «ایران هراسی» در منطقه است و افکار عمومی جهان شاهد این واقعیت مهم شده است که تمامی ادعاها و اتهام ها بر «مذاکره ناپذیر» بودن ج.ا.ایران ادعایی واهی بوده و جهان مشاهده کرد که دستگاه دیپلماسی آمریکا (به عنوان جدی ترین و سر سخت ترین مخالف ج.ا.ایران) روزها و ساعت ها با نمایندگان دستگاه دیپلماسی ج.ا.ایران دور یک میز نشسته و لبخند و رقص دیپلماتیک! داشته اند. امروزه افکار عمومی در آمریکا رشد مثبت  20 درصدی نسبت به ج.ا.ایران را تجربه کرده و این نشانه غم انگیزی برای مسئولان رژیم صهیونیستی محسوب شده و به شدت از این اتفاق ناخرسند هستند و این نگرانی مسئولان رژیم جدی است. چنانچه توافق نهایی میان ج.ا.ایران و غرب حاصل شود، کمترین موفقیت ایران «خارج شدن از تهدید بین المللی» است که یک امتیاز بزرگ برای کشور ما محسوب می گردد. از این رو، ما خودمان نباید به پروژه «ایران هراسی» مورد نظر رژیم دامن زنیم و اجماع عمومی علیه خود ایجاد کنیم.