نقش علم و فناوری در استحکام درونی قدرت جمهوری اسلامی ایران

در جهان معاصر امروزی علم و فناوری از مبانی قدرت ملی کشورها به شمار می­رود. این موضوع از ماهیت متحول قدرت (نرم­افزارانه شدن قدرت) نشأت می­گیرد. دارابودن علم و فناوری به کشور توان استحکام­بخشی می­دهد. درواقع دولت­های دارای علم و فناوری می­توانند خود را در قبال تهدیدات درونی و بیرونی مصون کرده تا درنهایت ضریب امنیت ملی آن­ها تقلیل نیابد. جمهوری اسلامی ایران به دلیل دارابودن ظرفیت و توان بالا در زمینه تولید علم و فناوری به ویژه در حوزه نیروی جوان تحصیلکرده می­تواند با اتخاذ راهبردی هوشمندانه قدرت ملی خود را افزایش دهد. درصورت تحقق آن می­توان به دیگر مولفه­های قدرت­آفرین از جمله اقتصاد مقاومتی، الگوی اسلامی- ایرانی پیشرفت و ... که مجموعاً منظومه فکری و نقشه راه حرکت انقلاب اسلامی را تشکیل می­دهند امیدوار بود. بررسی­های انجام شده نشان می­ دهد که ایران وضعیت نسبتاً مطلوبی در منطقه و به ویژه در جهان اسلام نسبت به کشورهای هم­ سطح خود در زمینه تولید علم و فناوری دارد.