روزنگار راهبردی شماره سیزدهم

پیوستاندازهزمان ارسال
PDF icon روزنگار راهبردی شماره سیزدهم646.29 KB1395/06/20 - 10:44
  • ترکیه نیازمند جلب اطمینان دوباره از سوی غرب است

Turkey Needs Reassurance of the West’s Friendship

آگوست  2016 سینان اولگن

 http://carnegieeurope.eu/2016/08/15/turkey-needs-reassurance-of-west-s-friendship/j3o8

ایالات متحده و اتحادیه اروپا، نیاز به اعتمادسازی مجدد با اروپا دارند. این تنها راه مقابله با افتادن ترکیه در دامان آمریکا ستیزی و غرب ستیزی است.

چندی پیش، در فاصله کوتاهی پس از کودتا، جو بایدن معاون رییس جمهوری ایالات متحده به ترکیه رفت. کشوری که یکی از اعضای ناتو بوده و روابط گسترده­ای با غرب دارد. درست و یا غلط، بیشتر مردم ترکیه بر این باورند که امریکا با توطئه­گرانی که کودتای ماه ژولای را رقم زدند، در ارتباط بوده است. و اگر چنین نیست، نباید به فتح اله گولن اجازه دهد تا آزادانه در بی هیچ هراسی از پیگرد قضایی در پنسیلوانیا زندگی کند. همچنین، اتحادیه اروپا را متهم می­سازند که همراهی لازم را با دولتی که به صورت دموکراتیک انتخاب شده است، در زمان کودتا نداشته است.

جامعه کشورهای اروپایی، باید دوباره اعتماد ترک­ها را جلب کند و به گونه­ای رفتار کند که ترکیه آینده خود را در تعامل با غرب ببیند. این تنها راهی است که می­تواند موجب جلوگیری از افتادن ترکیه در دامان آمریکاستیزی و غرب ستیزی شود.

عناصر طرفدار غرب در این کشور، که یکی از اصلی­ترین متحدان راهبردی غرب است، نیازمند قوت قلب برای مبارزه با این جو سنگین علیه روابط ترکیه با غرب هستند.

برای واشنگتن مهم­ترین کار، پیش از آنکه دیر شود، رسیدگی به درخواست استرداد فتح اله گولن است. روشن است که تصمیم سیاسی کاخ سفید چندان با تحقق این درخواست هم­راستا نیست. دولت اوباما، گفته است که ترکیه باید شواهد متقنی مبنی بر دست داشتن گولن در کودتای ترکیه ارایه دهد و این درخواست باید در فرایندی قضایی مطرح و رسیدگی شود. با این وجود، این دولت می­تواند برای فروکاستن از تنش در روابط دوجانبه، در رسیدگی قضایی به این درخواست ابتکار به خرج داده و در راستای اولویت دادن به اهداف سیاست خارجی خود، از این درخواست حمایت کند.

برای اتحادیه اروپا، اما قاعده بازی پیچیده­تر است. بروکسل نخست، باید از راه­های دیپلماتیک همبستگی خود را با دولت دموکراتیک آنکارا نشان دهد. با توجه به عدم تمایل رهبران کشورهای عضو اتحادیه اروپا از دیدار با اردوغان، ملاقاتی از سوی یکی از نمایندگاه پارلمان اروپا، می­تواند شروع خوبی باشد.

 در بازه زمانی میان­مدت، تصمیم­گیرندگان سیاسی اروپایی و ترک، با به دنبال توسعه روابطی جدید، نزدیک، سازنده تر باشند. اکنون دولت آنکارا در معرض انتقادات اتحادیه اروپا در خصوص نوع برخورد با کودتاگران قرار دارد. انتقاداتی که می­تواند مانعی در روند پیوستن این کشور به اتحادیه اروپا باشد.

تاثیر اتحادیه اروپا بر مسایل ترکیه، متضمن منافع دوجانبه است، اما به یک هدف واقع­بینانه­تر نیاز است تا این روابط انتقادی دو جانبه ادامه یابد. تاریخ معاصر ترکیه نشان داده است که حفظ نفوذ بروکسل بر این کشور، می­تواند چرخه سودمندی از پیشرفت اصلاح و دموکراسی را ایجاد کند.

در حالت خوش­بینانه، این چارچوب جدید از روابط می­تواند چرخه مورد اشاره را حفظ کند. بسته مربوط به پناهندگان، که به موجب آن ترکیه می­پذیرد که در قبال دریافت پول و لغو روادید اروپا برای شهروندان ترکیه، مهاجران را بپذیرد، چارچوبی موفق بوده است و باید بخشی محوری از چارچوب جدید روابط باشد.

ادغام اقتصادی بیشتر، همکاری در مقابله با تروریسم و امکان اعمال سیاست­های مشترک در قبال همسایگان مشترک را بهبود می­بخشد؛ به ویژه در حوزه سوریه و منطقه وسیع­تر خاورمیانه، این امر می­تواند جنبه­های جدیدی از روابط را تعریف کند.

واشنگتن و بروکسل، اکنون باید از دموکراسی لیبرال در ترکیه حمایت کنند و جنبه­های گرایش به غرب را در این کشور تقویت کنند. بی میلی در این خصوص، موجب محدود شدن دموکراسی در ترکیه شده و روند وقایع را در جهت معکوس پیش می­برد.