توافقات بین المللی در شرایط تنش و تخاصم؛ برجام و امکان توافق بر سر برنامه موشکی

برجام به عنوان توافقی بین ­المللی در فضایی شکل گرفت که تضادهای ایران و کشورهای غربی و به ویژه آمریکا به اوج خود رسیده بود. درواقع، دست ­یابی به توافق در شرایط تخاصم می­ تواند از تشدید فضای تنش میان طرفین جلوگیری کرده و معمای امنیت را تقلیل دهد. اما این به معنای شفاف­ تر شدن فضای راهبردی میان آن­ ها نبوده بلکه در مقاطعی می ­تواند به تشدید ابهامات راهبردی بینجامد که خود تضمین ­کننده اجرای توافق است. به نظر می ­رسد برنامه موشکی ایران همان ابهام راهبردی است که می ­تواند اجرای برجام را تضمین کند. درواقع، هرچقدر ج.ا.ایران در زمینه برنامه موشکی عقب ­نشینی کند، اجرای برجام نیز با مشکلاتی مواجه خواهد شد. اما در صورت مقاومت و پافشاری بر مواضع موشکی خود آمریکا را در فضای ابهام راهبردی بیشتری قرار داده و خود این موضوع اجرای برجام را با موفقیت همراه می سازد.